"ไฮสคูล คัพ ปี 2” คัดเลือก กทม. รอบรอง บิ๊กแมทช์ มันส์ระดับ 5 ดาว เด็กสวนฯพบเด็กเทพฯ

“ไฮสคู ล คัพ ปี 2”  คัดเลือก กทม. รอบรอง บิ๊กแมทช์ มันส์ระดับ 5 ดาว เด็กสวนฯพบเด็กเทพฯ  สุรศักดิ์ ฯ พบ ศึกษานารี เสาร์ที่ 20 นี้  ที่สนามเทพหัสดิน ทีมชนะเข้าชิงแชมป์ทันที พร้อมรับเงินรางวัล ดาวซัลโวทุกภาคคว้าเงินหมื่น จากสยามคูโบต้า

การแข่งขันฟุตบอลเยาวชน อายุไม่เกิน 18 ปี ชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2551 “THAILAND HIGH SCHOOL FOOTBALL NATIONAL CHAMPIONSHIP 2008” ชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร หรือที่เรียกกันสั้นๆว่า “ไฮสคูล คัพ” ซึ่งปีนี้จัดขึ้นเป็นปีที่ 2 ติดต่อกันโดยขณะนี้มีการแข่งขันในรอบคัดเลือกกรุงเทพมหานคร มีทีมโรงเรียนเข้าร่วม 32 ทีม แข่งระหว่างวันที่ 9 – 21 ธ.ค. 51  และในวันเสาร์ที่ 20 ธันวาคมนี้ ได้มาถึงรอบรองชนะเลิศ โดยมี 4 ทีมสุดท้าย ที่สามารถฝ่าด่านแข้งเข้ามาได้คือ ทีม ร.ร.สวนกุหลาบวิทยาลัย ร.ร. เทพศิรินทร์  ร.ร. สุรศักดิ์มนตรี และ ร.ร. ศึกษานารี  โดย คู่ที่น่าสนใจในรอบนี้ คือการพบกันระหว่าง “รองแชมป์เก่า” ทีมร.ร.สวนกุหลาบวิทยาลัย กับ ทีมลูกแม่รำเพย ร.ร.เทพศิรินทร์ อดีตมหาอำนาจลูกหนังขาสั้นนักเรียนและยังเป็นทีมในเครือจตุรมิตรสามัคคีด้วย กัน ใครชนะเข้าชิงชนะเลิศทันที  โดยทั้ง 2 ทีมจะแข่งขันเป็นคู่แรกในเวลา 13.00 น. ที่สนามเทพหัสดิน แฟนคลับของทั้งสองทีมไม่ควรพลาดบิ๊กแมทช์ห้าดาวส่งท้ายปี 2551 นี้

ส่วน คู่ที่สอง ในเวลา 15.00 น. จะเป็นการพบกันระหว่าง สิงห์ร้ายจากถนนวิภาวดี รร.สุรศักดิ์มนตรี พบกับทีม ดาวรุ่งจากฝั่งธนฯ ร.ร. ศึกษานารี  โดยการแข่งขันหากเสมอกันในเวลา 90 นาที จะทำการยิงลูกโทษตัดสิน เพื่อหาทีมเข้าชิงชนะเลิศ ต่อไปในวันที่ 21 ธันวาคม โดย เริ่มคู่ชิงที่ 3 ในเวลา 13.00 น. และคู่ชิงชนะเลิศในเวลา 15.00 น.

http://www.highschoolcup.com/ 

อยากไปดูมากๆ แต่เสียดาย อยู่ไกลเกิน

ย้อนข่าวบัวชมพูประกาศแต่งงาน

หลังจากที่ post เพลงเพื่อไว้อาลัยให้กับความโสดของบัวชมพู เราก็รู้ว่าแม้จะถูกล้อมรอบด้วยเขา แต่ข่าวสารก็เข้าถึง ผิดกับบางคนที่อยู่ในที่ราบลุ่ม แต่กลับไม่ได้รับข่าวสาร วันนี้จึงไปขุดข่าวที่ออกมาหลายวันก่อนโน้น มา post เพื่อให้หลายๆ คนกระจ่าง

"บัวชมพู" ประกาศสละโสด" บัวชมพู" เตรียมลั่นระฆังวิวาห์กับหนุ่มนักธุรกิจส่งออก ในวันที่ 21 พ.ย. นี้ ณ โรงแรมโอเรียลเต็ล หลังคบหาดูใจกันกว่า 5 ปี เผยฝ่ายชายทุ่มสร้างเรือนหอราคา 50 ล้าน...

วันนี้ (8 ก.ย.) ที่ตึกแกรมมี่ "บัวชมพู ฟอร์ด" นักร้องนักแสดงชื่อดังวัย 28 ปี แถลงข่าวประกาศแต่งงานกับนักธุรกิจหนุ่ม "สมประสงค์ สหวัฒน์" กรรมการบริหารกลุ่มบริษัททวนชัย ส่งออกเฟอร์นิเจอร์ วัย 32 ปี ในวันที่ 21 พ.ย. นี้ ณ โรงแรมโอเรียลเต็ล หลังคบหาดูใจกันมานานกว่า 5 ปี

บัวชมพู เปิดใจด้วยสีหน้ายิ้มแย้มว่า วันนี้ตื่นเต้นที่สุดที่พี่ๆ นักข่าวมากันเยอะ พอประกาศแต่งงานคนก็เริ่มมีฟีดแบ็ก แต่เราไม่ได้เพิ่งคุยกันเรื่องนี้ ได้แจ้งให้ทางผู้ใหญ่แกรมมี่ทราบตั้งแต่เมื่อปีที่แล้ว มีการคุยกันเรื่อยมา เพื่อหาช่วงที่เหมาะสมที่สุดเพื่อแจ้งต่อสื่อมวลชน

“ถามว่าทำไมเจ้าบ่าวถึงเป็นคนนี้ ต้องย้อนหลังไปเมื่อ 5 ปีก่อน รู้จักกันผ่านเพื่อนของเพื่อนอีกที เพื่อนก็มาบอกว่ามีคนอยากคุยด้วย พอดีช่วงนั้นโสดค่ะ ก็โอเค มีคุยด้วยก็ไม่เห็นแปลกตรงไหน ก็ได้คุยกันเรื่อยมาโดยไม่เห็นหน้าไม่รู้จัก จนมาเจอกันก็ชวนเพื่อนไปถล่มจะดูว่ามีความกล้าแค่ไหนที่มาจีบเราเป็นคนในวง การก็ต้องมีความกล้าพอสมควร เพราะบัวก็มีรัศมีความโหด ที่คนอาจจะเห็นแล้วไม่กล้าเข้ามาคุย ซึ่งเขาโอเคเป็นคนที่มีความกล้า แต่ไม่ได้มีปิ๊งรักแรกพบนะ ด้วยความที่คุยแล้วเกิดความเข้าใจสบายใจที่คบกันเป็นตัวของตัวเอง ก็คุยกันเรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้ แต่เขาขอแต่งงานเมื่อไหร่ บัวจำไม่ได้ค่ะ ด้วยความที่คุยเล่นกันตลอด คุยกันเหมือนเพื่อน ก็ตั้งแต่คบกันมาเพิ่งแน่ใจได้ไม่นาน สำหรับบัวนะ มันถึงจุดๆ หนึ่งที่เรามีความมั่นใจก็เลยคิดว่าเป็นคนนี้”

สำหรับเรื่องสินสอด บัวชมพูกล่าวว่า เป็นเรื่องของผู้ใหญ่จัดการ ขณะที่เรือนหอที่ลือกันว่ามีราคา 50 ล้านบาทนั้น เจ้าตัวโบ้ยให้ไปถามฝ่ายชาย

"เป็นเรื่องของผู้ใหญ่ที่ยังไม่ได้สรุปชัดเจนนะคะ ต้องรออีก 2-3 เดือน เดี๋ยวสรุปเมื่อไหร่ บัวจะให้พี่ๆ ถามเจ้าบ่าวเองนะคะ แต่ฤกษ์หมั้นก็ไปดูที่วัดสระเกศมาค่ะ ส่วนเรื่องพิธีช่วงเช้าคงเป็นพิธีแบบไทยโบราณ ตอนเย็นก็ฉลองปกติ ส่วนเรือนหอไม่แน่ใจตัวเลขที่แน่นอน แต่ตอนนี้กำลังสร้างคิดว่าน่าจะเสร็จทันเดือนพ.ย. นี้ เป็นที่เก่าแต่ปลูกใหม่ อยู่แถวนนทบุรีค่ะ"

พร้อมเผยหลังแต่งเตรียมบินฮันนีมูนมัลดีฟส์ ก่อนผลิตทายาททันที พร้อมย้ำหลังสละโสดไม่ทิ้งวงการบันเทิงแน่นอน.

---

http://www.dailynews.co.th/web/html/popup_news/Default.aspx?Newsid=176183&NewsType=1&Template=1

ไว้อาลัย

หลังจากที่มีข่าวนักร้องสาวชื่อดัง บัวชมพู ฟอร์ด ประกาศแต่งงาน ทำให้หัวใจใครต่อใครต้องเศร้าสลดไปตามๆ กัน วันนี้ก็เลยอยากจะฝากเพลงเพลงนึงเอาไว้ เพื่อเป็นการไว้อาลัยให้กับความโสดของเธอ เชิญรับชม รับฟังได้เลย (อาจรอโหลดนานหน่อยสำหรับเน็ตอืดๆ)

เพลง วันสมานมิตร

Samarnmitr' 51

Do Re Me !

Doe, a deer, a female deer,
Ray, a drop of golden sun,
Me, a name I call myself,
Far, a long, long, way to run,
Sew, a needle puling thread,
La, a note to follow sol,
Tea, a drink with jam and bread
And that brings us back to doh, oh, oh, oh

ไม่อยากจะตั้งชื่อเรื่อง

เริ่มจากเรื่องของการทำงานก่อนแล้วกัน ตอน ม.สี่. เราเป็นสต๊าฟฟ์ชุมนุมอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ. ช่วงนั้นเป็นช่วงแรกๆ ที่เราเพิ่งเข้าชุมนุมนี้. งานแรกที่เรากับเพื่อนๆ ช่วยกันทำก็คือ จัดบอร์ดนิทรรศการเล็กๆ เกี่ยวกับวันสำคัญกับการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติอะไรซักอย่างก็จำไม่ได้แล้ว. เป็นบอร์ดให้ความรู้ซักสามสี่บอร์ด ตั้งอยู่ที่ศาลาเอนกประสงค์ของโรงเรียน. ระหว่างที่บอร์ดยังตั้งแสดงอยู่ก็มีรุ่นพี่ของชุมนุมไปดู. แล้วพอหมดงานก็ถึงเวลาสรุปงาน เค้าก็มา ... มาพร้อมกับสิ่งที่เค้าเรียกว่าคำด่า แต่สำหรับเราเป็นคำแนะนำที่ดีมากในชีวิตเลยทีเดียว. เราเองก็จำไม่ได้ละเอียดหรอกว่าพี่คนนั้นเค้าว่าอย่างไรบ้าง แต่คร่าวๆ คือ พี่คนนั้นเค้าเริ่มพูดตั้งแต่สีของพื้นหลังบอร์ด ว่าทำไมใช้สีนี้ๆ ควรไม่ควรอย่างไร, บอร์ดเอาไปตั้งตรงนั้นได้อย่างไร จะมีคนไปอ่านเหรอ, บอร์ดที่ทำไม่มีจุดเด่นเลย ทำไมไม่สร้างจุดเด่นให้กับบอร์ด เอาต้นไม้ไปตั้งๆ ว่างๆ ให้ดูดีหน่อยก็เด่นแล้ว, บอร์ดมีแต่ตัวหนังสือ ใครเค้าจะไปยืนอ่าน น่าจะมีรูปภาพเยอะกว่านี้. เหล่านี้คือคำตำหนิจากรุ่นพี่ที่ไม่ได้คำนึงเลยว่านึ่เป็นเพียงแค่งานแรกของเราเท่านั้น. เราไม่อยากไปตัดสินหรอกว่าวัฒนธรรมขององค์กรแบบนี้ดีหรือไม่ แต่เราแค่อยากจะบอกว่า เราเจอมาแบบนี้.

ทำไมเราถึงเริ่มต้นด้วยเรื่องนี้ ? เพราะเราต้องการจะโยงไปถึงสิ่งที่เพื่อนๆ ชอบบอกกันว่า รุ่นพี่มีแต่ด่าๆๆ. สำหรับเราสิ่งที่รุ่นพี่ว่าๆ มานั้น แรงน้อยกว่าสิ่งที่เราเคยประสบพบเจอในการทำงานแต่ก่อนเสียอีก. และอย่างที่กล่าวไปข้างต้นว่าเราไม่เรียกถ้อยคำตำหนิอย่างนั้นว่าคำด่าหรอก เราเรียกว่าคำแนะนำ เพราะสิ่งที่พี่เค้าว่ามานั้น ไม่ได้ออกมาจากใจที่เป็นอกุศล หรืออาฆาตแค้นพวกเราแต่อย่างใด.

เราขอยกตัวอย่างเรื่องเรื่องนึง เป็นเรื่องตอนพวกเราจัดรับน้องรุ่นที่ 6 กัน. จำได้หรือไม่ว่ามีกิจกรรมฐานนึง ที่ปิดตาน้องแล้วพาน้องเดินไปยังที่ต่างๆ แกล้งน้องบ้าง อะไรบ้าง. ระหว่างที่น้องถูกปิดตา พวกเราก็แกล้งน้องกันสารพัด เอาใบไม้บ้าง กิ่งไม้บ้างไปเสียงหูน้อง เสียงผมน้อง. หลังจากกิจกรรมนั้นเสร็จสิ้นไป มีรุ่นพี่เข้ามาตำหนิพวกเรา เราไม่แน่ใจว่ามีเพื่อนกี่คนที่มีรุ่นพี่เข้ามาพูดเรื่องนี้ด้วย. เรื่องที่เค้าตำหนิก็คือ ทำไมซี้ซั้วเอาอะไรก็ไม่รู้ไปทัดหูน้อง ไม่รู้เหรอว่าต้องใช้ใบจามจุรีเท่านั้น ! เพื่อนเราคนนึงก็บ่นว่า อะไรหนิ เรื่องแค่นี้เอง ทำไมต้องว่ากันด้วย ใครจะไปรู้ล่ะ. เราไม่เห็นด้วยกับคำพูดของเพื่อนคนนี้ซักเท่าไหร่ เพราะเราคิดว่าสิ่งที่เราไม่รู้ และมีคนบอกให้เรารู้ เราก็ควรยอมรับฟังเอาไว้ สิ่งที่เราทำพลาดไป ก็อย่าให้มันเกิดอีก. จะมองว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องเล็กน้อยก็ไม่เชิง เพราะเราถือว่าเป็นวัฒธรรม ประเพณี และเป็นเอกลักษณ์ที่ดีงามอย่างหนึ่งของความเป็นจุฬาฯ ถ้าเราละเลยไม่ปฏิบัติตาม รุ่นน้องต่อๆ ไปก็คิดว่ามันไม่มี ไม่เคยมี ก็จะละเลยกันต่อไปเป็นรุ่นๆ แล้วสุดท้าย สิ่งนี้ก็จะหายไปจากสารบบ. การที่รุ่นพี่เตือนเราในเรื่องนี้เป็นสิ่งที่ถูกต้องสมควรทำอยู่แล้ว เพราะสิ่งที่เราทำลงไปนั้นเกิดจากความรู้เท่าไม่ถึงกาล.